|
W czasie wojny zakłady Renault doznały poważnych strat podczas nalotu w roku 1942, a w połowie zniszczono je bombardowaniami w 1943 roku. Po wojnie Louis Renault został oskarżony o kolaborację j aresztowany, zmarł w więzieniu w 1944 roku. Na rozkaz generała de Gaulle'a zakłady Renaulta zostały upaństwowione. Powstał zarząd fabryki: Regie Nationale des Usines Renault. W roku 1939 zatrudniano 40 000 ludzi, a w roku 1944 rozpoczynano produkcję z 13 000 robotnikami. Ale już w roku 1945 zatrudnienie wzrosło do 28 000, a armii francuskiej dostarczono 12 000 ciężarówek. Jest to pierwszy cud.
Drugim jest ludowy samochód Renault 4 CV o pojemności silnika 750 cm , pierwszy, który we Francji doczekał się miliona wyprodukowanych egzemplarzy. Przygotowywany był w konspiracji już podczas wojny od 1942 roku. Pokazano go po raz pierwszy w Paryżu na wystawie automobilowej w 1946 roku, a już w 1947 roku z taśmy schodziło codziennie 300 egzemplarzy tych małych i tanich samochodów. Sukces był tak olbrzymi, iż trzeba było stworzyć nowy rodzaj technologu, co znowu stawiało firmę Renaulta w czołówce przedsiębiorstw o najnowocześniejszych metodach produkcji.
Młody inżynier Pierre Bezier skonstruował w niewoli „jednostkę produkcyjną" przystosowaną do mechanicznej obróbki części na jakiejkolwiek maszynie, np. wiertarce, frezarce lub obrabiarce. Działała na tej sarniej zasadzie jak maszyny, które pozwoliły Amerykanom wyrabiać seryjnie, bardzo szybko tysiące samochodów wszystkich typów niezbędnych w wojnie, a przede wszystkim podczas przygotowań do inwazji. Ale jeśli maszyna amerykańska była hydrauliczna, delikatna i trudna do naprawy, maszyna Beziera była napędzana elektrycznie przy pomocy kompresowanego powietrza. Ta „jednostka produkcyjna" była wielostronnie użyteczna i pod nazwą „elektromechanicznej głowicy" zastosowana została w zakładach w Billancourt.
Zastosowane w liniach produkcyjnych całe szeregi tych głowic tworzą transfer, ponieważ każda opracowywana część jest automatycznie przenoszona z jednego miejsca produkcji do drugiego. Linie automatyczne bez jakiegokolwiek ludzkiego udziału są zdolne wykonać cały ciąg czynności obrabiających nawet najbardziej złożonych części. Obrabiarki-automaty są tak „przemyślne", iż równocześnie same kontrolują rozmiary części, którą obrabiają. Są to już prace przemysłowe wysokiej dokładności.
Pierwsza linia automatyczna do obrabiania bloku cylindrów do samochodów typu 4 CV szybko stała się sławna i technicy z całego świata przyjeżdżali do Paryża, aby zwiedzić sławną montownię U 5 w Billancourt. Wkrótce głowice elektromechaniczne oraz urządzenia transportujące zaczęto sprzedawać licznym zakładom przemysłowym w Europie. Firma Renault przyczyniła się w ten sposób do odnowienia gospodarki narodowej nie tylko w kraju, ale również i za granicą. Z biegiem lat linie automatyczne zastosowano również w nowowybudo-wanej fabryce samochodów w Mlada Bolesłav (1964) oraz w zakładach radzieckich produkujących Moskwicza.
Potencjał przemysłowy zakładów Renault bezustannie rośnie; w roku 1952 wchodzi do produkcji średniolitrażowy model Fregatę, w 1956 roku model Dauphine o pojemności 850 cm3, który spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem i odniósł sukces w zawodach w Monte Carlo. We wrześniu 1956 roku technicy oblegają na Salte Lakę w USA szczególnie interesujący niebieski samochód pod nazwą Etoile Filante (Latająca Gwiazda); turbinowy samochód bije rekord świata w swojej kategorii, osiągając 305 km na godzinę. W 1966 roku w La Mans zwycięża Alpine-Renault o pojemności 1300 cm3 z karoserią z laminatu poliestrowego oraz silnikiem systemu Gordini; samochód osiągnął przeciętną prędkość 174,3 kilometra na godzinę, a na tym długa lista sukcesów samochodów produkowanych przez firmę Renault się nie kończy. Tradycję długich rajdów odnawia w 1965 roku kobieca wyprawa, która przemierza kontynent amerykański dwoma samochodami typu R 16, który wcześniej został „samochodem roku"; trasa prowadziła z Ziemi Ognistej na Alaskę. Dzisiaj Renault zatrudnia ponad 80 000 robotników, produkuje samochody osobowe i ciężarowe, traktory, obrabiarki i całe fabryki. Zakłady samochodowe Billancourt, Flins, Cleon, Sandouwille położone są nad Sekwaną, tak że transport między nimi jest tani.
Umowy koordynujące działalność firm Peugeot i Renault otwierają w 1966 roku nowy okres w dziejach obu zakładów. Wprowadzono ścisłą współpracę w badaniach oraz nad programowaniem rozwoju, zracjonalizowano produkcję, wprowadzono wspólną politykę zakupów.
W następnych latach rozwija się współpraca firmy Renault ze Związkiem Radzieckim. Na przykład przy budowie nowych fabryk samochodowych w Iżewsku, w Moskwie, w Ufie oraz podczas budowy mamuciej fabryki samochodów ciężarowych na Kamie. |
Ogłoszenia
Media
Historia motoryzacji
Pierwsza pomoc
Niezbędne
Prawo Jazdy