 |
|
|
|
W ostatnich latach dziewiętnastego stulecia na liście konstruktorów i wynalazców samochodowych pojawili się kolejni twórcy: bracia Henriod w Szwajcarii oraz Ch. E. Duryea w Stanach Zjednoczonych. C. E. Henriod najpiierw konstruował turbiny parowe oraz pracował nad projektem i budowk pojazdu parowego. Ale kiedy pożar zniszczył mu całkowicie skonstruowane już maszyny, zbudował razem z bratem Fritzem pierwszy szwajcarski pojazd benzynowy. Jego konstrukcja jak na owe czasy była bardzo udana: silnik z dwoma przeciwległe położonymi cylindrami miał trzystopniową skrzynię biegów, z trzecim stopniem o połączeniu bezpośrednim.
Na krótko przed rozpoczęciem 1894 roku bracia Henriodowie zbudowali kolejny pojazd, a w następnym roku C. E. Henriod sam skonstruował trzeci samochód, który wzbudził niezwykle duże zainteresowanie we Francji.
A teraz popatrzmy za wielką wodę na rozwój wydarzeń w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej.
Tutaj urodził się twórca pierwszego amerykańskiego silnika benzynowego Charles E. Duryea (1861). Duryea nie zamierzał jak jego ojciec osiąść na stałe na farmie, więc wyjechał na studia i jako temat dysertacji doktorskiej wybrał „Szybki transport", w którym, w sposób wskazujący na dobre przygotowanie i duże wiadomości, pisał również o mechanicznym pojeździe drogowym. Kiedy przeczytał w prasie codziennej, iż dyrekcja wystawy światowej w Chicago zamierza zorganizować w następnym roku samodzielną wystawę automobilów, poświęcił cały wolny czas, by w przewidzianym terminie zrealizować zamiar zbudowania własnego samochodu. Udało mu się to, choć swego pojazdu nie wystawił. Nadal spędzał czas na przeprowadzaniu jazd próbnych i na bezustannym ulepszaniu samochodu. Nie poniechał także prac nad kolejnymi konstrukcjami. Niestety, jego samochód z jednocylindrowym silnikiem nie spełnił nadziei konstruktora i dlatego Duryea zwrócił się do swego brata Franklina, aby mu pomógł przy budowie dalszych prototypowych rozwiązań z dwucylindrowym silnikiem. Wóz taki znajduje się po dzisiejszy dzień w muzeum w Waszyngtonie.
W roku 1894 Duryea konstruuje kolejny samochód z dwusuwowym silnikiem, który już w następnym roku wymienia na czterosuwowy i wygrywa na nim wyścig zorganizowany przez redakcję dziennika „Chicago Times Herald". Po kolejnych zwycięstwach w wyścigach jego wozy zakupiono również do Anglii. W tym czasie Stany Zjednoczone ogarnęła fala reklamy przemysłowej, co Duryea wykorzystał jako okazję dla popularyzacji swoich pojazdów. Twierdził, iż już w marcu 1895 roku po raz pierwszy zastosował w swoich samochodach ogumienie pneumatyczne, a więc jeszcze przed Michełinem. Ale wsławił się przede wszystkim tym, iż ofiarował dwa wozy znanemu w świecie cyrkowi Bar-num i Bailey. Jeździły one na arenie, a podczas uroczystych pochodów artystów cyrkowych ulicami miasta prezentowane były milionom Amerykanów jako środek transportowy przyszłości. |
|
| Logowanie |
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
| Użytkowników Online |  Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online
Zarejestrowanch Uzytkowników: 22
Najnowszy Użytkownik: mumin130
|
|
|
|
Ogłoszenia
Media
Historia motoryzacji
Pierwsza pomoc
Niezbędne
Prawo Jazdy