Zdarzenia, które stwarzają zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, zawsze się różnią między sobą. Mogą dotyczyć jednej lub kilku osób o różnym stopniu i rozległości urazów. Mogą być zlokalizowane w miejscach łatwiej lub trudniej dostępnych dla służb technicznych. Mogą stanowić rozmaite dodatkowe zagrożenia dla świadków zdarzenia i uczestników wypadku. Liczba świadków zdarzenia chętnych do udzielania pomocy może być w każdym przypadku inna. Nie ma identycznych wypadków i gotowych recept postępowania, gdy się wydarzą. Wezwanie pomocy polega na przekazaniu wszelkimi możliwymi sposobami zwięzłej informacji o wypadku. W tym celu należy zatelefonować po pogotowie ratunkowe pod numer 999. Niezbędna może okazać się też znajomość następujących numerów: 998 - straż pożarna, 997 - policja, 112 - numer ratunkowy używany w całej Unii Europejskiej, a w Polsce dostępny na razie tylko przez telefony komórkowe, (0) 603100100 - Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Połączenia telefoniczne z trzycyfrowymi numerami służb ratowniczych są bezpłatne.
Przekazanie wiadomości o wypadku można zlecić innej osobie, ale zawsze należy prosić, aby potwierdziła wykonanie zadania. Jeżeli na miejscu wypadku jest tylko jeden ratujący, to wzywa on telefonicznie pomoc dopiero po wykonaniu natychmiastowych ratujących życie czynności. Gdy ratowników jest kilku, wtedy jeden powinien natychmiast wzywać pomoc fachową, drugi natomiast w tym czasie wykonuje czynności ratujące życie poszkodowanym.
Miejsce zdarzenia. W meldunku należy dokładnie określić, gdzie zdarzył się wypadek lub gdzie obecnie znajdują się poszkodowani, podając nazwę ulicy, numer domu, charakterystyczny punkt. Na wsi podaje się numer domu oraz orientacyjny punkt, w którego pobliżu ktoś będzie oczekiwał na karetkę. Jeśli teren jest niezamieszkany, to opisuje się drogę dojazdu z uwzględnieniem widocznych punktów orientacyjnych i numeru najbliższego słupka kierunkowego. Gdy droga jest przedzielona barierkami, wówczas określa się kierunek oraz przybliżoną odległość do najbliższej miejscowości.
Charakter zdarzenia. Meldując o zdarzeniu, należy krótko określić rodzaj wypadku, ewentualnych jego współuczestników (np. cysterna przewożąca niebezpieczne substancje toksyczne), a jeśli pomocy potrzebuje chora osoba, to trzeba określić jej dolegliwości, aby odbierający wezwanie orientował się, jaka pomoc jest niezbędna. Należy również poinformować o dodatkowych zagrożeniach zaobserwowanych na miejscu zdarzenia, np. ulatniającym się gazie, uszkodzonej linii energetycznej, śliskiej nawierzchni czy mgle. Informacje te umożliwią równoczesne poinformowanie odpowiednich służb ratowniczych i ich szybkie dotarcie na miejsce wypadku.
Liczba i stan poszkodowanych. Meldujący o zdarzeniu musi określić liczbę poszkodowanych, kim są - czy są to dzieci, dorośli, czy osoby starsze (przybliżony wiek), ewentualnie przekazać dodatkowe informacje (np. o tym, że kobieta jest w ciąży, uczestnik zdarzenia jest chory na serce). Należy również określić, jakie urazy stwierdzono, a przede wszystkim, czy stwierdzono zachowanie czynności życiowych, czy ich stan stanowi zagrożenie życia poszkodowanych i jakie jeszcze inne objawy dały się zauważyć.
Pomoc, jakiej udzielono. W meldunku o zdarzeniu należy krótko określić rodzaj i zakres pierwszej pomocy, udzielonej poszkodowanemu.
Dane o wzywającym pomocy. W celu uwiarygodnienia wezwania należy podać imię i nazwisko osoby wzywającej pomoc oraz ewentualny sposób kontaktu z nią w razie potrzeby. Jest to niezbędne do pełnej dokumentacji stacji pogotowia.
Logowanie
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Ogłoszenia
Media
Historia motoryzacji
Pierwsza pomoc
Niezbędne
Prawo Jazdy